Пятница, 23.06.2017, 21:56
Приветствую Вас Гость | RSS

Когниция (исследования, материалы)

Категории раздела
Гуманитарные науки [29]
Материалы, исследования, статьи из широкой области гуманитарных знаний.
Лингвистика [47]
Материалы, статьи, исследования из разных областей языковедческих знаний.
Литературоведение [33]
Анализ художественных текстов.
Книги [4]
Авторские монографии, фрагменты из книг, главы, разделы.
Топонимия Беларуси [78]
Объяснение названий населённых пунктов (ойконимов) и водных объектов (гидронимов), находящихся в пределах Республики Беларусь.
Гидронимика [84]
Объясняются названия водных объектов, прежде всего рек и озёр. Из исследований профессора А. Ф. Рогалева.
Язык и языкознание [3]
Исследования и материалы профессора А. Ф. Рогалева по языковедческой тематике.
Этимологический словарь фамилий Беларуси [10]
Материалы из книги: А. Ф. Рогалев. Этимологический словарь фамилий Беларуси. - Гомель: Гомельский гос. ун-т имени Франциска Скорины, 2016.
Эзотерическая лингвистика [4]
Материалы из книги: А. Ф. Рогалев. Эзотерическая лингвистика (Гомель, 2014).
Статистика

Онлайн всего: 1
Гостей: 1
Пользователей: 0

Исследования

Главная » Файлы » Гидронимика

Специфика этимологизации гидронимов
[ Скачать с сервера (263.4Kb) ] 30.12.2016, 13:52

У сваіх заключэннях пры разглядзе старажытных гідронімаў мы кіруемся наступнымі тэарэтычнымі палажэннямі:

- у каранях слоў могуць назірацца мены галосных і зычных гукаў, што не выклікае істотнай змены значэння;

- корань можа выступаць у розных камбінаторных варыянтах;

- змяненні ў каранях прыводзяць да таго, што карані могуць успрымацца як розныя моўныя знакі, а не як адзін корань;

- многія словы кожнай мовы ўзнікалі ў выніку зліцця (складання) лексічных адзінак, якія існавалі дагэтуль[1].

Пры этымалагізацыі гідронімаў важна ўлічваць і тую акалічнасць, што водныя аб’екты часам атрымлівалі найменні не па сваіх асаблівасцях (колер вады, характар цячэння, форма вадаёма і г. д.), а ў сувязі з іншымі, суседнімі аб’ектамі, больш функцыянальна важнымі, чым, напрыклад, ручай, невялікая рэчка, азярцо, балота, і ў сувязі з агульным абазначэннем мясцовасці, на якой гэтыя водныя аб’екты ці іх асноўныя, большыя часткі (напрыклад, рэчышча ракі) знаходзяцца.

 Назва мясцовасці, як красамоўна сведчаць шматлікія прыклады ў кнізе Ю. А. Карпенкі “Тапанімія  Букавіны” (Кіеў, 1973; на ўкраінскай мове), асабліва часта пераносілася на раку.

Таму трэба пагадзіцца з магчымасцю адлюстравання ў гідраніміі такіх прымет, якія для водных аб’ектаў не з’яўляюцца характэрнымі, напрыклад, імя, мянушка, прозвішча чалавека, абазначэнні жывёл, што водзяцца ў бліжэйшых лясах, промыслы насельніцтва і матэрыяльная культура ўвогуле, характарыстыкі навакольнага рэльефу і іншыя. Нямала ў гідраніміі і назваў-метафар.

Намінацыя ў гідраніміі, такім чынам, ажыццяўляецца з улікам комплекснай узаемасувязі геаграфічных і іншых (рукатворных) рэалій на мясцовасці.


[1] Гл. аб гэтых заканамернасцях у кн.: Маковский М. М. Удивительный мир слов и значений. Иллюзии и парадоксы в лексике и семантике. – М.: Высшая школа, 1989. – С. 11–14. Пры аналізе гідронімаў мы абапіраемся таксама на некаторыя палажэнні наступнай навуковай працы: Савукинас Б. К методике этимологизирования гидронимов (по материалам балтийской гидронимии) // Всесоюзная конференция по топонимике СССР. – Л., 1965. – С. 58–62.

Категория: Гидронимика | Добавил: Michail3841 | Теги: гидронимы
Просмотров: 76 | Загрузок: 2 | Рейтинг: 5.0/1
Вход на сайт
Поиск

Copyright MyCorp © 2017
Бесплатный конструктор сайтов - uCoz